Dinsdag
28 december:
Martin weegt nu 4250 gram en groeit dus goed. Zo goed zelfs dat hij afgelopen week weer een bloedtransfusie nodig had.
We hopen dat dit de laatste zal zijn. Gelukkig kon dit in een dagopname en hebben we hem dus niet echt thuis hoeven missen.
Ook zijn we vorige week bij de kinderarts geweest en die was (op de bloedarmoede na) heel tevreden over hem.
Martin begint steeds meer om zich heen te kijken en af en toe glimlacht hij naar ons, daar kunnen we erg van genieten!
Hij houdt ons nog wel elke nacht uit de slaap, maar ondanks dat genieten we elk moment van hem (zelfs midden in de nacht….).
|
Maandag
6 december:
Afgelopen week zijn we met Martin voor het eerst naar het consultatiebureau
geweest. Daar is hij weer gemeten en gewogen (48 cm en 3540 gram).
Ook is daar de (normale)groeicurve ingevuld, daarop lijkt het alsof
Martin erg achter ligt in zijn gewicht en lengte, maar dat is natuurlijk
niet helemaal eerlijk. Hij heeft nu het formaat van een pasgeboren
baby, en natuurlijk niet van een baby van bijna 3 maanden oud. We
zijn juist erg tevreden over hoe goed hij al is gegroeid! Hij heeft
ook zijn eerste vaccinatie gehad, daarvan moest hij even brullen,
maar dat was gauw weer over. Vergeleken met de pijn die hij al heeft
gehad in zijn korte leventje was dit voor hem een meevaller. Gelukkig
gaat het ook wat beter met zijn darmen, af en toe heeft hij nog wel
veel last van krampjes, maar de obstipatie is gelukkig over. Martin
heeft zijn eerste sinterklaasavond vooral huilend doorgebracht, ondanks
de kadootjes die hij heeft gekregen. We denken dat hij misschien toch
nog wat last had van de prik en van de drukte. Toen opa, oma en ooms
en tantes vertrokken waren viel Martin als een blok in slaap en heeft
hij 5,5 uur liggen pitten (een record!).
|
Zaterdag
27 november:
Een bijzondere dag. Martin had eigenlijk vandaag geboren moeten worden.
Af en toe wel een raar idee, maar we genieten vooral van hem op deze dag en denken niet teveel aan hoe het had moeten zijn.
Afgelopen week zijn we bij de kinderarts in het AZG geweest en hij is daar weer uitgebreid onderzocht.
Hij weegt 3270 gram. Ook deze arts zegt dat er geen sprake is van een liesbreuk en ze is verder heel tevreden over hoe Martin het doet.
Wij wisten natuurlijk al wel dat Martin een kanjer is, maar het is altijd leuk om dat ook van een ander te horen…
Ook is er een echo gemaakt van zijn schedel/hersenen. Heel bijzonder om eens te zien, en gelukkig zag ook dit er allemaal prima uit!
Over 3 maanden moeten we weer terug naar de kinderarts in het AZG.
|
We hebben besloten dat het kraamfeest van
Martin niet doorgaat. Wil je toch zien hoe groot Martin al is, maak
dan even een afspraak. Je kan even bellen of ons een mailtje sturen
via martin.jongsma@tiscali.nl.
|
Vrijdag
19 november:
Martin is nu 2 weken thuis en het gaat goed. Wel heeft hij veel last
van zijn darmpjes (obstipatie en krampjes), hierdoor is hij soms erg
onrustig. Op advies van de kinderarts zijn we sinds gisteren overgestapt
op andere voeding en we hopen dan ook dat Martins klachten snel zullen
afnemen. Hij krijgt nu niet meer de voeding speciaal voor te vroeg
geboren baby's. Groeien doet Martin goed, steeds meer kleertjes worden
te klein. Hij kan nu zelfs af en toe al maatje 50 aan, dus dat gaat
de goede kant op! Gisteren is Martin onderzocht door de oogarts, en
die was heel tevreden over hem. Zijn ogen zien er goed uit.
|
Donderdag
11 november:
Vandaag heeft Martin voor het eerst de vaccinatie gekregen tegen het RS virus (verkoudheidsvirus).
In totaal zal hij dit 6 keer (1x per maand) krijgen. Dit is omdat dit virus bij te vroeg geborenen ernstige complicaties kan geven.
Hij moest even huilen, maar lijkt er verder geen last van te hebben.
Vanmiddag zijn we voor het eerst even met hem naar buiten gegaan, lekker een blokje om. Hij lag er tevreden bij te slapen.
|
Woensdag
10 november:
Martin is vandaag 2 maand oud en sinds een aantal dagen thuis bij
ons. Na een paar onrustige dagen lijkt het erop dat we een beetje
aan elkaar gewend raken. Martin heeft erg veel last van zijn darmen,
hij kan uren tevergeefs liggen persen en kreunen. Afgelopen maandag
zijn we met hem naar de chirurg geweest en heeft hij o.a. een klysma
gehad. We hopen dat hij langzamerhand hier minder last van zal krijgen.
We moesten naar de chirurg i.v.m. zijn liesbreuk. De chirurg heeft
hem onderzocht en concludeerde dat er nu geen sprake is van een liesbreuk.
Dit betekent dat Martin niet weer geopereerd hoeft te worden. Een
hele opluchting!
|
Vrijdag 5 november:
Na
een verblijf in het ziekenhuis van 8 weken is Martin dan nu eindelijk
thuis Erg spannend, ondanks dat we elkaar al bijna 2 maand kennen
is dit weer allemaal nieuw. Voor de mensen die langs willen komen:
we geven als we helemaal gewend zijn binnenkort een kraamfeest, zodat
alle nieuwsgierigen ons klein mannetje ook kunnen bewonderen.
|
Woensdag 3 november:
Vandaag hebben we een gesprek met de kinderarts gehad en het goede
nieuws is er: Martin gaat aanstaande vrijdag NAAR HUIS!!
Zo oneindig als de situatie soms heeft geleken, zo plotseling komt
ons kleine mannetje dan echt naar huis. De dag voor zijn thuiskomst
ga ik de hele dag in het ziekenhuis verblijven, als een soort generale
repetitie (een geruststellende gedachte met alle verpleegkundigen
nog in de buurt). Helaas had de arts nog wel een erg vervelende
mededeling: Martin heeft een dubbele liesbreuk en zal ook daar binnenkort
nog aan geopereerd moeten worden. Maandag moeten we naar het AZG
voor een gesprek met de kinderchirurg. Toch wel een domper op het
goede nieuws van vandaag. Nu nog 2 nachtjes slapen (letterlijk en
figuurlijk vrees ik)……
|
Maandag 1 november:
 Martin herstelt erg voorspoedig van de operatie en
heeft vol goede moed het drinken en groeien weer opgepakt! Hij weegt 2355 gram en alle infusen zijn er weer uit.
Nu de bewaking nog en dan kan hij snel mee naar huis hoorden we vandaag.
Dat is wel weer even schrikken na alle ellende die we vorige week hebben meegemaakt.
Maar het gaat dus goed en we hopen dat we met zijn drietjes straks thuis kunnen gaan beginnen met het echte genieten.
Dat mag nu zo langzamerhand ook wel eens. We zijn het dagelijkse ziekenhuis bezoek (nu al bijna 3 maanden) wel een beetje zat.
|
Erna
Helmantel 2003 - 2004
|
HOME